خدمات پژواک

بخش عکاسى پژواک

بخش صوتى

پوشش خبری انتخابات

صفحه ویژۀ معادن

Afghan Peace Process Special Page

خدمات پيام هاى تجارتى پژواک

Daily Newsletter

Language
Sending Time (GMT / Kabul time)

زنان از نبود سهولت هاى ترانسپورتی شهری در دايکندى شکایت دارند

زنان از نبود سهولت هاى ترانسپورتی شهری در دايکندى شکایت دارند

Nov 03, 2020 - 14:53

شهر نیلی(پژواک، ١٣عقرب ٩٩): شماری از زنان در شهر نيلى دايکندى، از نبود ترانسپورت شهرى شاکی بوده از حکومت مى خواهند که در همکارى با سکتور خصوصى، در ايجاد سهولت هاى ترانسپورت شهرى، اقدام کند.

آژانس خبرى پژواک، با شمارى از زنان در شهر نیلی مرکز ولایت دایکندی مصاحبه هايى را انجام داده و گفته اند در اين شهر که مرکز ولايت است، در کنار اينکه درساير بخش ها توجه نشده، در بخش ترانسپورت شهرى نيز کارى صورت نگرفته و مردم به ويژه زنان، از نبود اين سيستم با مشکلات زياد مواجه اند؛ اما براى انتقال مردان، موترسايکل ها در بدل اخذ کرايه، فعاليت مى کنند.

آنان مى گويند که براى رفتن از يک محل به محل ديگر، بايد ساعت ها راه را بايد پياده طى کنند.

بینطیر حسینی ٦٠ ساله یک تن از زنان  تجارت پیشه که در داخل شهر نیلی یک دکان صنایع دستی دارد، به آژانس خبرى پژواک گفت که در اين شهر، تکسى هاى شهرى وجود دارد؛ اما کرايه آن بلند است.

موصوف افزود: «هر روز یک ساعت پیاده روی می‌کنم تا به اینجا بیایم، خودم وسیله ندارم، شب‌ها اگر ناوقت شد، مجبور می‌شوم یک موترسایکل را به ۳۰ افغانی کرایه کنم و تا خانه بروم، کرايه تکسی خيلى زياد است توان پرداخت کرایه آن را ندارم.»

وى گفت که مردان با مشکل مواجه نيستند؛ زيرا موترسايکل ها به حيث ترانسپورت شهرى فعاليت مى کنند و مردان را از يک محل به محل ديگر نقل مى دهند.

خانم حسينى از مسئولان محلى مى خواهد که جهت رفع اين مشکل شهروندان دايکندى، اقدام لازمى داشته باشند.

در همين حال، کارکنان زن در ادارات دولتی و غيردولتى اين ولايت نیز از نبود ترانسپورت شهرى شکايت دارند و مى گويند که تنها آمرین و رؤسای ادارات به موتر دسترسی دارند که آنهم از سوی اداره برای شان داده می‌شود؛ اما برای مأموران بست‌های پایین با وجود معاش کم شان، هیچ‌گونه وسیلۀ ترانسپورتی در نظر گرفته نمی‌شود.

معصومه نجاتی کارمند ریاست معارف دایکندی، به پژواک گفت که بيشتر روزها  به خاطر دیر رسیدن به اداره غیر حاضر می‌شود؛ زيرا هر روز از خانه   تا جاى کارش پاى پياده مى آيد. 

وى افزود: «از خانه من تا اینجا دو ونیم ساعت راه است، روزانه هرچه تلاش می‌کنم زودتر بیایم، نمی‌رسم زیاد خسته می‌شوم، خانه حاضری من بیشتر روزها قید می‌شود، این وضعیت مرا زیاد خسته ساخته است.»

موصوف  نيز خواهان توجه مقام ولايت دايکندى در قسمت ايجاد سهولت هاى ترانسپورت شهرى شد و گفت که اگر در همکارى با سکتور خصوصى در قسمت فعال شدن بس هاى شهرى که کرايه کمتر اخذ کنند، اقدم شود مشکل بيشتر شهروندان حل خواهد شد.

در همين حال، نجیبه رهیاب محصل پوهنځى ساینس پوهنتون  دایکندی، به پژواک گفت که با تحمل سختی‌های زیاد در امتحان کامیاب شد تا در پوهنتون درس بخواند؛ اما دوری راه پوهنتون و نبود سيستم منظم ترانسپورت شهرى، ممکن است او را از تحصیل بازدارد.

به گفتۀ وى، با آنکه پوهنتون دايکندى در يک نقطۀ دور از شهر موقعيت دارد؛ اما متاسفانه سيستم منظم ترانسپورت شهرى نيز وجود ندارد.

روح الله غوری سخنگوی والی، به پژواک گفت که تاکنون ادارۀ ولایت هیچ پلانى و برنامه اى دراين مورد ندارد؛ زيرا بودجه کافى دراين بخش موجود نيست .

وى همچنان افزود که در حال حاضر، هيچ شرکت خصوصی ترانسپورتى  نيز دراين ولايت فعاليت ندارند، که از آن طريق در آن مورد کار مى شد. 

به گفتۀ او تلاش صورت خواهد گرفت که سال آينده در اين مورد کارى را روى دست گيرند.

گزارش های مربوطه:

تبصره کنيد

اعلانات

Advertisement